Zjeżdżalnie, szalone rzeki to nic w porównaniu do tego co możemy zobaczyć w Bułgarii. Kilkudziesięciu metrowe tunele, jeszcze dłuższe zjeżdżalnie. Niektóre parki wodne ze względu na rozmiar działają pod gołym niebem. Po prostu nie sposób byłoby wybudować halę dla tak dużej powierzchni. Oczywiście gołe niebo przy temperaturach z jakimi spotykamy się w Bułgarii nie jest żadnym problemem.

Ta forma rozrywki podoba się przede wszystkim dzieciom. Nie oznacza to jednak, że dorośli nie korzystają z takich atrakcji. Po prostu mniejszy odsetek decyduje się na takie szaleństwo. Powinniśmy jednak pamiętać, że przyjechaliśmy się bawić. Takie podejście sprawi, że wakacje w tym pięknym kraju, będą jednymi z najlepszych.

Oczywiście powinniśmy pamiętać, że Bułgaria to nie tylko parki wodne, ale także inne atrakcje takie jak chociażby wesołe miasteczka.

Pierwszym większym i dobrze zorganizowanym ludem który podbił te obszary byli Trakowie. Przybyli oni tutaj już ok. 2 tysiące lat p.n.e. W starożytności nazywane one były Tracją, i znane były ze swojej urodzajności i klimatu sprzyjającego osadnictwu. Z tego też powodu, gdy tylko pojawiły się w okolicy silne państwa, rozpoczęły one próby ich kolonizowania. Pierwsi byli Grekowie, jednak ostatecznie w całości opanowali je Rzymianie, prawdopodobnie w pierwszych latach naszej ery. U schyłku Imperium tereny te często atakowane były przez plemiona barbarzyńskie, które nękały wtedy większość rzymskich prowincji. W VI wieku osiedliły się tutaj plemiona słowiańskie, które jednak zostały podbitę przez Protobułgarów - lud wywądzący się z plemiona pochodzącego z północnego Kaukazu, który dał początek Bułgarii. Początek państwa bułgarskiego datuje się na rok 681, kiedy to pierwszy władca, Asparuch, ogłosił jego powstanie. Przez następne lata kraj rozwijał się w szybkim tempie, a kiedy w 866 r. Borys I Michał przyjął chrzest, Bułgaria oficjalnie włączona została do grona państw Europy. W kolejnych wiekach władcy, nazywani chanami, zdobyli liczne tereny na Bałkanach, czasy te jednak były naznaczone ciągłymi walkami i konfliktami z Cesarstwem Bizantyjskim. Zaowocowało to upadkiem kraju w 1018, kiedy to Bizancjum całkowicie podbiło wszystkie jego tereny. Pod okupacją bułgarzy pozostawali aż do 1185 r., kiedy to po licznych powstaniach i walkach udało się wyzwolić kraj i ponownie uczynić go niepodległym. Ponownie zapoczątkowało to okres 200 lat walk z Cesarstwem, które w końcu przerwane zostały przez innego wroga - Imperium Osmańskie. Państwo tureckie prowadziło bardzo agresywną politykę terytorialną. Podbiło ono zarówno Cesarstwo Bizantyjskie jak i Bułgarię, która od 1398 r. znów znalazła się w niewoli. Tym razem pozostawała w niej aż do XIX w - w tym czasie kultura muzułmańska wywarła znaczny wpływ na wiele aspektów życia mieszkańców Bułgarii, takich jak architektura, zwyczaje czy wiara. Na początku XIX w. powoli zaczęła odradzać się świadomość narodowa wśród Bułgarów, co objawiało się w coraz częstrzych wystąpieniach oraz nawoływaniach do niepodległości, zwłaszcza w literaturze. W końcu, w 1878 r. Bułgaria stała się wolnym krajem, w dużym stopniu dzięki poparciu europejskich mocarstw, dążących do osłabienia Turcji.

Pierwsze lata wolności przyniosły kolejne wojny, tym razem z innymi bałkańskimi sąsiadami, co spowodowało utracenie części terytorium, zwłaszcza po tzw. wojnach bałkańskich. Szukając sposobu na ich odzyskanie, Bułgaria wzięła udział w I wojnie światowej, wspierając państwa centralne. Na krótki czas zaskutkowało to zdobyciem licznych terenów, głównie kosztem Serbii, jednak wojnę Bułgarzy zakończyli jako przegrani, oczywiście tracąc wszystkie zdobycze. W czasie II wojny światowej Bułgaria ponownie przyłączyła się do walk, stając po stronie Osi, wysyłając swoje wojska na front wschodni oraz zdobywając kilka terenów na Bałkanach. W 1944 została jednak podbita przez Armię Czerwoną, co na 45 lat skazało ją na taki sam los, jaki czekał wszystkie kraje w Europie Wschodniej - panowanie komunizmu. Trudno ocenić, jak wiele ofiar pochłonęła komunistyczna dyktatura, nie obeszła się ona jednak z Bułgarią łagodniej niż w innych, podobnych krajach. W 1989 r. na fali wystąpień w całym bloku wschodnim obalono dotychczasową władzę, ogłaszając Bułgarię wolną republiką.

Obecnie Bułgaria jest szybko rozwijającym się krajem, należącym do NATO i Unii Europejskiej.

Szacuje się, że już ok. 2 tysiące lat p.n.e. istniała tutaj kolonia, założona przez lud znany jako Trakowie. Była to jednak jedynie kolonia, która ok. VI wieku p.n.e. zdobyta została przez Greków. Wtedy to nastąpił znaczny rozwój miasta - zbudowano liczne świątynie oraz fortyfikacje, których fragmenty widoczne są i dzisiaj. Pod greckim panowaniem cieszyło się ono licznymi prawami i przywilejami, m.in. do bicia własnych monet. W 71 r. p.n.e. podbite zostało przez Rzymian, nie utraciło jednak swojego znaczenia i przywilejów - wręcz przeciwnie, stało się jedną z nawiększych i najważniejszych fortec na Morzu Czarnym, także wtedy, gdy Imperium Rzymskie przekształciło się w Cesarstwo Bizantyjskie. Ze względu na to, w średniowieczu często toczono o nie walki pomiędzy Bizancjum oraz powstającą dopiero Bułgarią. Po raz pierwszy zostało zdobyte przez Bułgarów w 812 r. po trwającym dwa tygodnie oblężeniu. Jednak już ponad 50 lat później ponownie przeszło w ręce Cesarstwa. Taka sytuacja miała miejsce jeszcze kilka razy w kolejnych wiekach. W 1453 tureckie wojska zdobyły Bizancjum, co spowodowało przejęcie jego terenów przez Imperium Osmańskie. Również i Nesebyr przeszedł wtedy pod panowanie muzułmanów. Na szczęście, w czasie kilkuset letniej okupacji Turcy nie zmienili zbytnio architektury miasta, dzięki czemu do czasów dzisiejszych zachować się mogło wiele unikalnych, starożytnych zabytków. Po odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię Nesebyr znalazł się w jej granicach, jednak przez pierwsze dziesięciolecia było tylko niewielką osadą, zamieszką głównie przez greckich rybaków. Dopiero w latach 20 XX wieku rozpoczęto tutaj badania archeologiczne, co sprawiło, że powstało tutaj kilka nowoczesnych osiedli i budynków.

Nesebyr, oprócz licznych starożytnych budowli słynie także z kościołów, pochodzących z wczesnego średniowiecza i późniejszych wieków. Najstarszy z nich powstał w V w, zaś najmłodszy w XVII. Miasto, jako całokształ, należy do najcenniejszych zabytków leżących na tereniu Bułgarii, które w 1979 r. wpisany został na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zwiedzając nadmorskie tereny tego kraju niemal nie da się nie odwiedzć Nesebyru, by na własne oczy zobaczyć starożytne fortyfikacje i świątynie pochodzące z czasów, gdy Chrześcijaństwo było jeszcze młodą religią.

Za czasów rzymskich istniała w tym miejscu forteca, która w VI w. została zniszczona i zdobyta przez plemiona Słowian. Po tym wydarzeniu powstała tutaj bułgarska osada. Zarówna za panowania Rzymian jak i Bułgarów, miasto stanowiło ważny port, dzięki swemu położeniu nad rzeką Dunaj. Sprawiło to, że rozwijało się ono bardzo prężnie, czego nie przerwał turecki najazd i niewola. Wręcz przeciwnie, Turcy docenili strategiczne położenie miasta, które za ich czasów cieszyło się jeszcze większym znaczeniem. Znacznie rozbudowano port, zwłaszcza po tym, gdy umieszczono tutaj dowództwo tureckiej floty działającej na Dunaju. W XIX w. było jednym z głównych ośrodków bułgarskiego ruchu niepodległościowego, działało tutaj wielu literatów i artystów. W 1878 r. wkroczyły tutaj wojska rosyjskie, co oznaczało wyzwolenie z wieloletniej, tureckiej okupacji oraz odrodzenie się niepodległej Bułgarii. W pierwszych dziesięcioleciach wolności Ruse było jednym z najważniejszych ośrodków przemysłowych w kraju, ze względu na obecność wielu nowoczesnych fabryk. Niestety, miasto zostało poważnie dotknięte przez Wielki Kryzys, który miał miejsce pod koniec lat 20 XX wieku. Wiele firm i fabryk upadło, a dawną świętność lokalny przemysł w pełni zaczął odzyskiwać dopiero po upadku komunizmu, który zapanował tutaj zaraz po II wojnie światowej. Ponownie powstało tutaj wiele fabryk, które jednak nie były tak wydajne jak za dawnych lat.

Jedną z najważniejszych atrakcji miasta jest Most Przyjaźni, ukończony w 1954 r. Symbolicznie łączy on Bułgarię i Rumunię, dwa kraje, które przez dziesięciolecia dzielone były przez liczne konflikty i nie utrzymywały ze sobą zbyt przyjaznych stosunków. Ważnym wydarzeniem były też uroczystości, jakie odbyły się tutaj po przystąpieniu obu państw do Unii Europejskiej. Ruse jest warte odwiedzenia także ze względu na architekturę, w której widać znacznie mniej wpływów tureckich niż w przypadku innych bułgarskich miast. Dzięki swemu przygranicznemu położeniu, jest świetnym miejscem, od którego zacząć można podróż po Bułgarii.

Kaplice i kościoły zaczęły powstawać w tym miejscu w XIII wieku. Pierwszymi budynkami były Klasztor Świętego Michała oraz Cerkiew Przemienienia Pańskiego. Od ich powstania, przez cały okres istnienia państwa Bułgarskiego w średniowieczu, jego władcy chętnie finansowali utrzymanie istniejących obiektów oraz powstawanie nowych. Z czasem kompleks ten stał się jednym z najważniejszych miejsc kultu w całym kraju, do którego często przybywali pielgrzymi także i z odległych zakątków Europy. Trudno powiedzieć, ile budowli istniało tutaj w okresie największego rozwoju, szacuje się jednak, że było ich ok 350. Niestety pod koniec XIV w. Bułagaria podbita została przez Imperium Osmańskie, co sprowadziło na Monastyr i otaczające go obiekty bardzo trudne czasy. Już w pierwszych latach okupacji bardzo stracił on na znaczeniu, aż w końcu jego istnienie utrzymywane było jedynie przez mnichów, którzy nigdy nie opuścili tego miejsca. Po odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię nowe władze znacznie bardziej zaczęły dbać o jego utrzymanie, chociaż odzyskanie jego dawnej świetności było już niemal niemożliwe. W 1979 r. został on wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, co pozwoliło na uzyskanie dodatkowych funduszy, ale też na znaczne jego rozpromowanie.

Skalne cerkwie w Iwanowie od lat przyciągają wielu turystów, czemu trudno się dziwić, biorąc pod uwagę niezwykłość tego miejsca i liczne freski oraz ozdoby, jakie zachowały się tutaj z dawnych czasów. Największą ich ilość zobaczyć można w pięciu kościołach, które w dobrym stanie przetrwały do naszych czasów. Najczęściej przedstawiają one rozmaite sceny i postacie pochodzące z Biblii oraz władców Bułgarii, którzy przekazywali fundusze na rozwój tych świątyń.

Pomimo tego, że upływające lata i niszcząca natura nie obeszły się łagodnie ze świątyniami, wciąż są one niezwykle cennym zabytkiem architektury sakralnej. Wciąż panuje w nich ciekawy klimat związany z prawie tysiącletnią historią tego miejsca. Sprawia to, że każdy miłośnik architektektury i historii wprost musi je odwiedzić.

Na południe od stolicy kraju, Sofii, wznosi się potężny masyw górski - Riła. Wśród jego stoków, na wysokości ponad 1000 m. n.p.m. znaduje się słynny klasztor, zwany Monastyrem Rilskim. Jest to ważne miejsce dla Bułgarów, nie tylko ze względu na jego znaczenie religijne, lecz także na rolę, jaką odegrało ono w historii tego kraju, zwłaszcza w czasach, kiedy znajdował się on w tureckiej niewoli.

Monastyr powstał prawdopodobnie ok. X wieku, założony przez pustelnika, zwanego Iwanem Rilskim. Od samego początku swojego istnienia Bułgarscy władcy niezwykle szanowali i dbali o to miejsce, czyniąc je jednym z najważniejszych miejsc kultu w całym kraju. Kiedy Bułgaria podbita została przez Imperium Ottomańskie, dobre czasy dobiegły końca. W XIV wieku monastyr był celem licznych ataków ze strony Turków, w czasie których uległ znacznym zniszczeniom. Jednak dzięki staraniom wiernych, większość budowli została odbudowana pod koniec XV wieku. Obecny kształ zyskał w XIX wieku, kiedy to został odbudowany po pożarze, który strawił większą część zabudowań.

Przez całe lata okupacji i niewoli miejsce to było siedzibą Bułgarskiego ruchu niepodległościowego. To tutaj zachowało się większość dzieł w języku bułgarskim, co miało ogromny wpływ na jego przetrwanie. Rola monastyru wzrosła ogromnie zwłaszcza w XIX wieku, kiedy powoli zaczęła budzić się świadomość narodowa wśród Bułgarów. Nie dziwne więc, że jest on bardzo ważny dla każdego obywatela tego kraju utożsamiającego się ze swoją ojczyzną.

Architektura tego miejsca jest wyjątkowa, głównie dla tego, że nie ma w niej dużych wpływów kultury muzułmańskiej, czego nie można powiedzieć o wielu miastach w Bułgarii. Cały kompleks zabudowań jest bardzo duży - zajmuje powierzchnię niemal 9 tys. m2. Największą uwagę przykuwa główna świątynia Monastyru, Cerkiew pod wezwaniem Świętej Bogurodzicy, wypełniona starymi freskami i ozdobami typowymi dla takich miejsc. Imponujące są również grube na 2 m. mury obronne. Przebywając w Bułgarii, a zwłaszcza zwiedzając stolicę kraju - Sofię, nie można przegapić okazji odwiedzenia tego niezwykłego miejsca.

Sofia położona jest w zachodniej części kraju. Zamieszkuje ją ok. 1,3 mln mieszkańców, co czyni z niej największe miasto w Bułgarii. Nie da się ukryć, że bardzo dobrze pełni swoję reprezentacyjną funkcję jako stolica kraju.

Na początku swego istnienia, Sofia przez ok. 500 lat była osadą zamieszkiwaną przez różne plemiona występujące na tych terenach. Stała władza ustanowiła się tutaj ok. 30 r. n.e., kiedy to zdobyta została przez Rzymian. Przyniosło to jej znaczny rozwój - powstały mury miejkie, łaźnie, świątynie, a nawet amfiteatr. Miasto cieszyło się sympatią kolejnych rzymskich władców. Czasy świetności skończyły się jednak w połowie IV w. kiedy to Sofia została zaatakowana i zniszczona przez Hunów, stale atakujących Cesarstwo Rzymskie. Na początku IX w. do miasta wkroczyli Bułgarzy, przyłączając je równocześnie do swego imperium. W XI w. zdobyte zostało przez wojska bizantyjskie, jednak już kilkadziesiąt lat później ponownie znalazło się w rękach Słowian. W XIV w. cała Bułgaria uległa potędze Imperium Osmańskiego, które prowadziło w tych terenach bardzo agresywną ekspansję terytorialną. Sofia, wraz z całym krajem, znalazła się w rękach Turków i pozostawała w nich przez ponad 400 lat. Podobnie jak w przypadku wielu innych bułgarskich miast, obce panowanie pozostawiło na Sofii swój trwały ślad. Po tych kilku była ona zamieszkana niemal całkowicie przez Turków, przybrała też wygląd typowy dla muzułmańskich osiedli. Mimo to, po odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię pod koniec XIX wieku, Sofia stała się stolicą niepodległego królestwa. Kolejne ciężkie czasy przyniosły miastu lata II wojny światowej, kiedy to zostało ciężko doświadczone najpierw przez liczne alianckie bombardowania, a następnie zdobyte przez Armię Czerwoną, która nie zwykła łagodnie obchodzić się ze swoimi zdobyczami. Po wojnie Sofia utrzymała status stolicy i została odbudowana, jednak lata komunizmu dają o sobie znać do dzisiaj.

Urok Sofii tkwi w jej wielokulturowym charakterze, który w dodatku łączy w sobie dwie kultury, które mogą być dla nas bardzo orientalne i nawet egzotyczne - muzułmańskich Turków oraz prawosławnych Bułgarów. Przechadzając się po mieście co i rusz natknąć się można na cerkiew lub meczet, zdecydowanie jednak przeważają świątynie chrześcijańskie. Do najsłynniejszych należy Kościół św. Jerzego. O jego niezwykłości świadczy fakt, że pierwotnie był rzymską świątynią, następnie meczetem, a w końcu zmieniony został na cerkiew. Odwiedzając każdy kraj warto skierować swoje pierwsze kroki do jego stolicy - podobnie jest również w przypadku Bułgarii, której stolica jest wyjątkowo pięknym miastem.

Podobnie jak wiele miast w Bułgarii czy w tej części Europy, Burgas było znane już starożytnym Grekom. W miejscu tym istaniała założona przez nich forteca, zwana wtedy jako Pyrgos. W kolejnych latach miasto podzieliło los wielu innych osad leżących na tym terenie – przeszło przez panowanie Rzymskie, Bułgarskie i Bizantyjskie, by w końcu stać się częścią Imperium Osmańskiego. W średniowieczu było jedną z najważniejszych fortec na całych Bałkanach, głównie ze względu na swoje nadmorskie położenie. Już w XVII w. stało się największym miastem na bułgarskim wybrzeżu Morza Czarnego, choć w większości zamieszkane było wtedy przez Greków. Lata po odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię to dla Burgasu okres szybkiego rozwoju gospodarczego. W dodatku na początku XX w. miasto zostało połączone linią kolejową z resztą kraju, co oczywiście pozytywnie wpłynęło na jego sytuację.

Dzisiejszy Burgas stanowi nieco mieszaninę dawnych czasów oraz ostatnich dziesięcioleci, zdominowanych przez komunistyczne panowanie. Jest to jeden z największych ośrodków przemysłowych w całej Bułgarii oraz największy port morski w tym kraju. A co zaoferować może turystom, którzy zdecydują się na odwiedzenie tego miejsca? Miasto to słynie przede wszystkim ze swoich licznych uzdrowisk, które dzięki swojemu położeniu są wyjątkowo atrakcyjne - trzeba przyznać, że wizja wypoczynku nad pięknymi morskimi brzegami jest kusząca. Oprócz tego, na terenach wokół miasta znajdują się liczne jeziora, co jeszcze bardziej zwiększa jego urok. Ciekawostką jest też, że w miejskim parku znajduje się pomnik słynnego polskiego poety, Adama Mickiewicza, który spędził tutaj kilka miesięcy. Jeżeli ktoś szuka zatem uroczego miejsca, w którym można w spokoju wypocząć, Burgas może być świetnym wyborem.

Opowiadanie każdej historii należy zacząć jednak od samego początku. Nie jest do końca wiadome, kiedy Płowdiw został założony. Badania archeologiczne wykazują, że osiedle ludzkie istniało tutaj już w VII w. p.n.e., miasto to może być jednak znacznie starsze. Początkowo była to tracka forteca, jednak koleje losu sprawiły, że w 324 r. p.n.e. Zdobyta została przez Macedończyków, tylko po to, by już po kilku latach zostać odzyskanym przez swych dawnych właścicieli. W 72 r. n.e. miasto ponownie zostało zdobyte, tym razem przez Rzymian. Na całe lata stało się wtedy stolicą rzymskiej prowincji - Tracji, oraz jedną z największych fortec na całych Bałkanach. Okres ten przyniósł miastu znaczny rozwój gospodarczy i kulturowy - powstały tutaj teatry, łaźnie oraz inne budynki publiczne. Do dzisiaj zachowały się liczne obiekty z tamtych czasów, m.in. fragmenty imponujących murów obronnych.

Wraz z upadkiem Rzymu rozpoczęło się średniowiecze - wielka Wędrówka Ludów oraz powstawanie licznych nowych państw. Dla Płowdiwu zapoczątkowało to okres ponownego, kilkakrotnego przechodzenia z rąk do rąk, tym razem jednak stało się obiektem walk pomiędzy stosunkowo młodą Bułgarią, oraz spadkobiercą Imperium Rzymskiego - Cesarstwem Bizantyjskim. Ostatecznie jednak, w XIV w. stało się własnością Turków, którzy podbili w t ym czasie niemal wszystkie okoliczne tereny, w końcu pokonując całkowicie nawet Bizancjum. W okresie Ottomańskiego panowania Płowdiw był jednym z najlepiej rozwiniętych gospodarczo miast w całym Imperium Osmańskim. Równocześnie w XIX w. stał się jednym z głównych ośrodków bułgarskich dążeń niepodległościowych. Od momentu odzyskania niepodległości przez ten kraj, miasto do dziś stanowi jeden z głównych ośrodków przemysłowych i turystycznych w całej Bułgarii.

Nie ma sensu pytać, co takie miasto może mieć do zaoferowania odwiedzającym je przybyszom. Miejsce od wielowiekowej historii, na przestrzeni lat będące w posiadaniu wielu starożytnych kultów nosi w sobie mnóstwo śladów swej przeszłości. Budynki wzniesione przez Rzymian, cerkwie budowane przez prawosławnych Bułgarów oraz meczety wzniesione przez Turków - nie trzeba chyba mówić nic więcej. Płowdiw ma zdecydowanie charakter wielokulturowy, który jednak można poczuć jedynie odwiedzając to miejsce osobiście.

Bułgaria położona jest na południowych krańcach Europy, na Półwyspie Bałkańskim. Graniczy z Rumunią, Serbią, Macedonią, Grecją oraz Turcją. Dodatkowo, od wschodu oblewają ją wody Morza Czarnego. Zajmuje powierzchnię ok. 111 tys., zamieszkuje ją nieco ponad 7 mln mieszkańców. Stolicą jest Sofia, położona we wschodniej części kraju. Język urzędowy to bułgarski.

Bułgaria jest krajem typowo wyżynnym i górskim. Najwyższy szczyt jest również najwyższym punktem na całym Półwyspie Bałkańskim – Musała, w południowo-zachodniej części kraju, wznosi się na wysokość 2925 m. n.p.m. Klimat jest typowy dla wszystkich innych państw tego regionu – ciepły, umiarkowany, miejscami nawet podwzrotnikowy. Środowisko naturalne w dużym stopniu jest niezmienione przez człowieka i zachowało swój pierwotny charakter. Znaleźć tutaj można wiele rzek i wodospadów, a większa część kraju pokryta jest przez lasy.

Kraj posiada wiele mniejszości narodowe. Bułgarzy stanowią 84% wszystkch mieszkańców. Największą grupą są Turcy – 9,3%. Oprócz tego można spotkać tutaj Romów, Greków, Rumunów oraz przedstawicieli wielu innych narodów zamieszkujących Bałkany. Wśród religii zdecydowanie przeważa Prawosławie. Całkiem duży odsetek stanowią też wyznawcy Islamu, głównie wśród Turków. Inne wyznania, takie jak Katolicyzm i Protestantyzm stanowią mniej niż 1% wszystkich występujących tu religii.

Bułgarska gospodarka przez wiele lat niszczona była przez system komunistyczny, podobnie zresztą jak w pozostałych krajach Europy Wschodniej. Od początku lat 90 XX wieku następuje stopniowa reforma oraz poprawa ogólnej sytuacji. W całym kraju dominuje rolnictwo i rybołóstwo. Bułgaria może być wspaniałym miejscem dla miłośników win, bowiem kraj ten słynie ze swoich wyrobów – dzięki dogodnemu klimatowi możliwa jest tutaj uprawa winogron i innych tego typu owoców.

W dzisiejszych czasach każdy turysta ma ogromny wybór państw, w których spędzić może wakacje czy urlop. Wśród niezliczonych ofert Bułgaria wcale nie ustępuje pod żadnym względem innym, bogatym i ciepłym krajom. Warto więc bliżej zapoznać się z tym państwem, gdyż może okazać się, że to właśnie tam wybierzemy się w podróż